Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011

Who's afraid of the big black wolf?!

Παραμύθι γι’ αρχή.

Ένας παπούς ινδιάνος έλεγε στο ινδιανάκι εγγονάκι του: «Μέσα σε κάθε άνθρωπο ζουν 2 λύκοι. Ένας μαύρος κι ένας λευκός. Ο μαύρος είναι ό,τι κακό κρύβει η φύση μας. Ο εγωισμός, ο φόβος, η αλαζονία, ο φθόνος, η απληστία, η αυτολύπηση, η υπεροψία, η απογοήτευση κ.ο.κ. Ο λευκός πάλι είναι ότι καλό έχουμε ως άνθρωποι να επιδείξουμε. Η χαρά, η αγάπη, η ευγένεια, η ελπίδα, η ευσπλαχνία, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη κλπ. Οι δύο αυτοί λύκοι παλεύουν συνεχώς».Το εγγονάκι ρώτησε: «Και ποιος νικάει;» κι ο γέρος απάντησε «Αυτός που ταΐζεις...»


Η σοφή κυρία Λ., αστρολόγος και φίλη της μαμάς ρακούν, με προέτρεψε προ μηνός επειδή έχω τον Ποσειδώνα σε λάθος θέση (υποθέτω με το κεφάλι χωμένο σε καμιά γλάστρα) να κάνω κάτι δημιουργικό για να εκτονώνομαι. Έκτοτε έκοψα το tango λόγω θεμάτων υγείας και τη φωτογραφική την αφήνω να μαζεύει σκόνη (με μια δυο εξαιρέσεις που και καλλιτεχνία δεν τις λες). Το μόνο που έμεινε για ψυχοθεραπεία είναι το παρόν κι αμα μας το κόψουν κι αυτό να δω πώς θα πέρνουμε τα ψυχοφάρμακα που μας κάνουν εμπάργκο κι οι φαρμακοποιοί...


So… Σήμερα ξύπνησα στην καλή χαρά και σκόρπαγα καλοδιαθεσόνια... Έφτασα στο γραφείο και με το που έκατσα μου τρέχαν από τις τσέπες... Και τότε έσκασαν τα νέα... Στην αρχή είπα οκ... Δεν μας αφορούν, περσινά ξυνά σταφίλια, εγώ αυτά που κλείνει η πόρτα μου θα κοιτάω (το νιαρ και τη σκόνη δηλαδή).


Και μετά άρχισε να ζωντανεύει ο μαύρος λύκος μου και να ρίχνει σφαλιάρες στον ασπρούλη... Κι όταν ρώτησα το καλό μου σαλαλά πώς μπορώ να βάλω τον εγωισμό μου για ύπνο μου είπε να του πω μια ιστορία για το πόσα κακά πάθαν όσοι μείναν για πολύ στο συγκεκριμένο λάκο με τα φίδια. Κι εγώ επειδή δεν ξέρω τέτοιες ιστορίες να πω κατέθεσα αυτό που έγραψα στην αρχή.


Δεν ξέρω αν θα πάει για ύπνο αλλά νιώθω καλά με τα παραληρήματα... Όχι εντελώς καλά... Εξακολουθώ να θέλω να «ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα»... Αλλά που θα πάει θα τον βάλλω τον μαυρόλυκο στη δίαιτα....



3 σχόλια:

Αβαδιστη είπε...

Σερί αυτό που δε σας είπαν είναι ότι ο ένας λύκος δεν κάνει χωρίς τον άλλον.
Μη μασάτε με τα ζεν... Αλλά και μη σκαλώνετε επί μακρόν.
Αφήστε τους λύκους να έχουν τη ζωή τους!

JoaN είπε...

Είναι ελεύθεροι οι δρόμοι για κυνηγητο... σαλαλα

και είναι αστείο το σημερινό... θα σου πω...

stinky raccoon είπε...

@Αβάδιστη: Δεδομένου ότι συστεγαζόμαστε με τους αγαπητούς λύκους κι η φασαρία με πειράζει στα νεύρα προσπάθησα να τους συμφιλιώσω... Από την άλλη ίσως άμα πνίγαμε τον ένα να ήταν το ίδιο ε;! χαχαχαχχα

@Σαλαλα: Φιλί στη μούρη!