Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011

Σκέφτομαι και γράφω: Πώς πέρασα το πσκ...

So… Σκέφτομαι και γράφω... (μετά το sex και την τσόντα, είναι η τρίτη φράση γουγλαρίσματος που οδηγεί στο ταπεινό αυτό βλόγι) (χοχοχο έβαλα και τις τρεις θα πάρουν φωτιά τα μηχανάκια)


Παρασκευή στο γνωστό οινοπνευματοπωλείο με κινητό και φίλη Γ. η οποία μας λέει πώς αντιμετωπίζει τις φουσκοδεντριές που την πιάνουν ελείψει γκόμενου.

Γ.:Φαντάζομαι τον εαυτό μου με νυφικό τούρτα να ανεβαίνω τα σκαλιά. Στο τέρμα της σκάλας μπρος στην εκκλησία με περιμένει ένας γαμπρός σαμιαμίδι το μαύρο του το χάλι...

Ρ.:Περίμενε να βγάλω να σημειώνω!

Γ.:Και με πιάνει ο σαφρακιασμένος να μπούμε μέσα και οι bridesmaids πάνε μπροστά! Και το πέπλο είναι 15 μέτρα...

Ρ.: Σαν να λέμε εσύ παντρεύεσαι και το πέπλο στο κουτσουλάν τα περιστέρια γιατί φτάνει στις σκάλες...

Κ.:Καλέ τι σούργελο γάμος...

Γ.Και φοράνε ροδακινί φορέματα τούρτες με τεράστιο φιόγκο στο μπούστο και ροδακινί λέλουδα στο μαλί...

Ρ.:Εγώ δεν πάω σ’αυτό το γάμο...

Γ.:Σκάσε είσαι bridesmaid… Και την ώρα του μυστηρίου σκάει τεκνό... Και παρατάω το σαμιαμίδι και τρέχω έξω...

Ρ.: Ώπα κοπελιά ένα ένα... Με μηχανή έρχεται;!

Γ.: Δεν ξέρω θα μπορώ να ανέβω με την τούρτα;

Ρ.: Ε οκ δεν θα έρθει με trasalp… Καμιά Honda θα έχει ματζόβολη... Αλλά να κοιτάξεις το νυφικό να γίνεται μίνι...

Γ.: Ρε συ το σαμιαμίδι λυπάμαι μόνο... Θα μείνει μόνο του;!

Ρ.: Θα τα φτιάξει με καμιά bridesmaid… Μη σου πω τα είχε ήδη ο αλήτης και σε κεράτωνε...

Κ.:Με σένα να τα έχει...

Ρ.:Σε παρακαλώ πολύ... Δεν μπλέκω ποτέ με κοντούς.

Κ.:Νόμιζα θα έλεγες με γκόμενους των φιλενάδων σου...

Ρ.:Κι αυτό... Αλλά στην προκειμένη η γαιδάρα τον παρατάει για μηχανόβιο τεκνό...

Γ.:Να σου πω διόρθωσε τις σημειώσεις σου... Αντί για μηχανή θέλω λευκό άλογο...

Ρ.:Οκ ερώτηση.. Και γιατί το φαντασιώνεσαι το υπερθέαμα;!

Γ.:Πας καλά;! Με τόσο κιτσαριό πού όρεξη για sex μετά...


Σάββατο πάρτυ απογευματινό με φίλο Μ. Δύο ώρες πριν το πάρτυ με ενημέρωσε ότι είναι μασκέ. Εννοείται πήγαμε ως οι ξενέρωτοι που δεν βάλαν ούτε μάσκα. Στο πάρτυ ξέσαλοι μασκαράδες 3 κυρίως κατηγοριών.

Οι μασκαράδες ζευγάρια: Ο ντομάτος κι η ντομάτα, ο άραβας κι η αραβίδα, ο πυρετός το σαββατόβραδο κι η πυρετός το σαββατόβραδο κ.ο.κ.

Οι «δεν εκμεταλλεύομαι το κοστούμι που φοράω»: Δεν γίνεται κοπελιά να μου ντύνεσαι σέξυ καμαριέρα και να έχεις φάτσα Άνγκελα Μέρκελ... Σεβάσου την τιμημένη στολή που έχει γράψει εργατοώρες σε τσόντες κι είναι συνυφασμένη με διαστροφικές φαντασιώσεις... Κι όχι όταν ένας χριστιανός σε βουτάει και σου κάνει σβούρα εκεί που χορεύεις με τη διαβολίνα φίλη σου (με την αντίστοιχη φάτσα), δεν σημαίνει ότι θέλει να σε πηδήξει ή να σου ζητήσει δανεικά... Απόκριες είναι γμ το κεφάλι σας ξυνομούρες...

Η «μπορώ να χοροπηδάω για ώρες»: Αυτή ήταν κατηγορία μόνη της... Πραγματικά η κοπέλα κάτι είχε πάρει ή θα έπρεπε να πάρει... Χαρά στις αντοχές της και «-κοίτα μαλάκα stamina-το βλέπω το βλέπω». Ενδιαμέσως άλλαξε και στολή κι από disco έκανε εμφάνιση κοκκινοσκουφίτσα – οπότε και σεταρίστηκε με τη φίλη της που ήταν ντυμένη λύκος και πέρασε αυτομάτως στην πρώτη κατηγορία.

Οι υπόλοιποι ήταν αδιάφοροι. Εμείς εννοείται ότι γίναμε σούργελα γιατί χοροπηδούσαμε όταν δεν πίναμε και βγάζαμε φωτό το πυργάκι με τα τενεκεδάκια που έστηνε μπύρα τη μπύρα ο Μ.


Την Κυριακή κοιμήθηκα...

Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2011

Νιαρ...

So… Αφού έχω γράψει για γκόμενους και γκόμενους συνειδητοποίησα ότι δεν έγραψα τίποτα ουσιαστικό για τον έρωτά μου... Το συνειδητοποίησα διαβάζοντας μια τρομερά εμπεριστατωμένη έρευνα...

Ο έρωτάς μας ξεκίνησε προ 3ετίας. Ήταν του Αγ. Ανδρέα κι εγώ ήμουν στο γραφείο όταν με πήρε τηλ. μια φίλη της μάνας μου. Το αγόρι μου είχε μπει στο διαμέρισμα μιας φίλης της κι εκείνη έψαχνε κάποιον να τον φιλοξενήσει. Εγώ πάλι χωρίς να τον έχω δει αποφάσισα ότι αυτό το σερνικό μου κλήρωσε κι έτσι αμέσως μετά τη δουλειά έσπευσα να πάω να τον μαζέψω.

Αρχικά ονομάσθηκε Μπέλος καθαρά για πρακτικούς λόγους (βιβλιάριο υγείας κλπ) αλλά διαφαινόταν ότι άλλο ήταν το όνομά του. Ήδη την πρώτη μέρα το καμάρι μου είχε κατεβάσει από τη βιβλιοθήκη το κεφάλαιο του Μαρξ οριοθετώντας έτσι το πεδίο έρευνας για την εξεύρεση ονόματος. Στο brainstorming που ακολούθησε το πιο επιτυχημένο υποψήφιο όνομα ήταν το «Άρης» που πρότεινε το τότε αμόρε μου (από το «Βελουχιώτης» κατ’ εμέ κι απ’ το «κλανιάρης» κατά το αμόρε – δεν συνήθισε αμέσως το φαΐ κι είχαμε θέματα μεθανίου). Δυστυχώς έθεσε βέτο η μάνα ρακούν με το επιχείρημα «Θα γνωρίσεις κανένα γκόμενο που θα τον λένε Άρη και τί θα του πείς;! Έτσι λένε το κοπρόγατο;!» (συμπεράσματα 3: 1ον η μάνα δεν χώνευε το τότε αμόρε, 2ον η μάνα δεν χωνεύει το παιδί, 3ον το σύμπαν μου χρωστάει ένα γκόμενο Άρη).

Τελικά το παιδί ονομάστηκε Φιντέλ. Βεβαίως σαν γνήσιο σερνικό ακούει κυρίως στο «φαΐ» και στο «θασετσακίσω». Το κινητό επιμένει ότι δεν είναι γάτα αλλά υβρίδιο/μετενσάρκωση κάποιου δαίμονα και θα πρέπει να τον φωνάζουμε Αζαζήλ αλλά δεν της δίνω σημασία αφ’ενός γιατί δεν αλλάζω τρίτη φορά το όνομα και αφ’ ετέρου γιατί το παιδί μου το έχουν παρεξηγήσει.

Οκ έχει ένα θέμα με το φαΐ... Θέλει το μπωλ του πάντα γεμάτο κι αν φαίνεται ο πάτος τα κάνει όλα λίμπα... Ναι κι άμα θέλει να με ξυπνήσει βγάζει νύχια και μου κάνει τα πόδια σαγρέ... Και υπό κ/σ μου κάνει αγάπες μόνο άμα βεβαιωθεί ότι κοιμάμαι... Και δεν χωνεύει τα αρσενικά που μπαίνουν στο σπίτι μου (με εξαίρεση τον αδερφό ρακούν που τον αγαπάει όπως αγαπάει κι εμένα άρα χέσε μέσα...).

Η έρευνα λέει ότι το 80% των ιδιοκτητών σκύλων δε θα έβγαιναν με κάποιον που δε θα του άρεσε το κατοικίδιό τους. Εγώ απλά δεν θα έφερνα στο σπίτι γκόμενο που δεν αρέσει στο κατοικίδιό μου... Γιατί στην τελική όταν είμαι στα χάλια μου και καπνίζω το ένα τσιγάρο μετά το άλλο και πίνω τα ουίσκια το ένα μετά το άλλο το κοπρόγατο με παίρνει αγκαλιά... Κι εφόσον σε βάθος χρόνου έχει αποδειχθεί πιο αξιόπιστο καταλαβαίνεις κοινό μου ότι θα προτιμήσω το σιγουράκι μου.

Το παιδί:

Μη τον βλέπεις γλυκούλη... Είναι μεταμφίεση...

Α! Πάρε και γαμάτο animation να δεις πώς ξυπνάω το πρωί...

Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2011

Πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης...

Ντιν ντον! Sms... (Nαι έτσι κάνει το sms τι θέτε;)

«Η επανάληψη είναι η μητέρα της μάθησης. Η ξαδέρφη της ποια είναι; Κάνε το δέντρο της. Ευχαριστώ!»

(Για να καταλάβετε κι όσοι δεν ξέρετε: σε συζήτηση με αγαπημένους συνβλόγερς για το πώς μας πιάνει και γράφουμε, το ηλίθιο ρακούν είχε δηλώσει ότι λειτουργεί ενίοτε καλύτερα αν του δώσουν θέμα. Κι επειδή οι μλκίες πληρώνονται – σε αντίθεση με τα χρέη του Βοσκόπουλου στην εφορία - τσουπ μου βρήκαν τα παλιόπαιδα θέμα.)

Οκ αρχικά το είδα πολυ ενθουσιωδώς (ναι σε bar ήμουν)... Κι επειδή κλασικά σ’αυτό το βλόγι έχουμε του μ%#$%^^ου μας το χαβά θα εξετάσω το θέμα από αυτή τη σκοπιά.

Κατ’αρχάς με τον όρο επανάληψη το δικό μου το μυαλό (όσο έχει μείνει από τα ξίδια) καταλαβαίνει την συστηματική εμμονική επανάληψη επιπέδου «το ξέρω ότι θα μου καταστρέψει τη ζωή, θα μου φάει τις οικονομίες, θα με κερατώσει αλλά τι να κάνωωω αφού μ’αρέσουν τα κακά παιδιά...». Γι’ αυτό φτάνεις ν’ακούς και το «χάλια η σχέση με τοξότες... τα είχα με 5». Αδερφή της συστηματικής εμμονικής επανάληψης είναι η τυχαία επανάληψη. Είναι αυτό που πας και μπλέκεις με άσχετους μεταξύ τους τύπους και καταλήγουν όλοι στη γενική κατηγορία μαλάκας. Κι έχεις να βρίζεις 12 ζώδια (ενίοτε και τον Οφιούχο).

Μπαμπάς των επαναλήψεων είναι ο κλασικός μαλακομαγνήτης. Αλλά επειδή από μόνος του δεν μπορεί να κάνει και πολλά (άντρας είναι τι περίμενες –χαρχαρχαρ) μαμά των επαναλήψεων είναι η μαλακία που δέρνει το κεφάλι μας. Γιου νόου αυτό το «ποιος θα γυρίσει να με κοιτάξει εμένα ουαααα», το «πήρα 1 κιλό και 34 γραμμάρια σίγουρα γι’αυτό με χώρισε ο μπουμπούκος», το «ο δόλιος ο πατέρας μου δεν θα δει από μένα εγγόνια» και το «γερνάω μαμά» κλπ κλπ.

Κάθε επαναληψη έχει παιδί μια μάθηση. Η συστηματική εμμονική επανάληψη έχει κόρη τη μάθηση στα βαθιά γεράματα, γνωστή και ως «στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα». Τότε που πλέον δεν σου κάθονται ούτε παλιόγεροι για να τους αλλάζεις πάπια και να τους παίρνεις πίεση, λογικά καταλαβαίνεις τι μαλακίες έκανες και δίνεις συμβουλές στη νέα γενιά. Η τυχαία επανάληψη έχει κόρη τη μάθηση – παραίτηση. Όπου μάθηση-παραίτηση είναι το «παίρνεις άντρα σου βγαίνει μαλάκας - παίρνεις μαλάκα ξέρεις τι έχεις». Όπου αρχίζεις και παραβλέπεις το ένα και τ’ άλλο, παίρνεις απόφαση ότι δεν θ’αλλάξει ποτέ χαρτί υγείας, ότι πάντα θα χαζεύει κώλους στο δρόμο, ότι θα πάρεις δεύτερη τηλεόραση για όταν θα έχει ποδόσφαιρο (δηλαδή πάντα), ότι δεν ξέρει που χρησιμεύει το καλάθι με τ’ άπλυτα και ότι θα χάνεσαι πάντα στα Βριλήσσια γιατί ο Κολόμβος δεν ζήτησε ποτέ οδηγίες.

Δεν ξέρω αν καλυφθήκατε εσείς αλλά κυρίως ελπίζω να καλύφθηκαν οι εμπνευστές της ιδέας.

(το παρόν εγράφει σε μισή ώρα έτσι για να σκάσετε βρωμόπαιδα... να δω τι άλλο θα σκεφτείτε!)


Το λαλά της επανάληψης...

Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011

Αταξία 3

Βουλίτσες κατ’ευθείαν!!!!

  • Όταν μου τάζετε θέμα για ποστ μη το ξεχνάτε στο ενδιάμεσο! Άντε! Μικρά παιδιά! Αφού είναι μη τάξεις Άγιου κερί και μικρού ρακούν θέμα!!!
  • Reminder: Όταν κοπελιά (σε μένα μιλάω) έχεις πιει τον άμπακο και ακούς κάτι που θες να το χρησιμοποιήσεις κάπου να κρατάς πιο νορμάλ σημειώσεις, γιατί καταλήγεις με:
Δεν υπάρχει ευτυχία που να κόβεται στα τρία -κιν.

Αν είναι η αγάπη αμαρτία, να βγω να το φωνάξω με λατρεία -γ.

Στο πεζούλι βολευόσουν;

Που να ξέρω να πάρω μαζί τα πετσετάκια μου...

Τι σκατά λέγαμε;!;!
  • Όταν ο πιο άχρηστος γκόμενος που έμπλεξες ποτέ σου δώσει το καλύτερο insight για την ψυχολογία σου το λιγότερο σκιάζεσαι...
  • Δέχομαι επιθέσεις αγάπης από εντελώς άκυρα άτομα... Να πονηρευτώ ή να το πάρω πάνω μου; (θα πονηρευτώ γιατί είμαι τσούγδω)
  • Το «κάθε Κυριακή από το ξημέρωμα Αυλώνα» αρχίζει να κουράζει... Όχι δεν πληρώνω διόδια btw... Το ιου ιου της σειρήνας είναι μουσική στ’αυτιά μου.
  • Είναι μαλακία να δένεσαι με το online msn του άλλου... Και να σκέφτεσαι πότε θα το ξαναδείς... Κι αν το διαβάσεις να ξέρεις ότι θα σ’εχω έννοια. : ) Κι όχι σε καμιά 5ετία πάλι ε;