Πρωτοχρονιάτικη Αταξία

• Δίπλα δίπλα στον καναπέ με τον πατέρα ρακούν. Αλλάζει ο χρόνος. Τα φώτα ανάβουν: “Το κατάλαβες ότι κάτι άλλαξε ε;!” (ταυτόχρονα το λέμε και σκάμε στα γέλια). Γέλαγα γιατί είχε ένα μαρούλι στα δόντια του και γιατί θέλαμε τόσο πολύ να άλλαξε κάτι με το που άναψαν τα φώτα...

• Ποτό στο στέκι. Ο Μ. μου έκανε τη χάρη και ήρθε. Χαμόγελα κι αγκαλιές. Και αστεία και χαλβάδιασμα με τις κυρίες και λίγο ξαναγίναμε φυσιολογικοί...

• “Το σκουλαρίκι που έφτιαξα σ'αρέσει;” “Είναι σαν αποσμητικό αυτοκινήτου... Σε δεντράκι δεν έβγαινε;” Από εκείνη την ώρα όσο και να μου αρέσει δεν παύω να μου μυρίζει anti tobacco...

• Νοσοκομείο Αλεξάνδρα απόγευμα πρωτοχρονιάς (σιγά που δεν θα πέρναγα από νοσοκομείο). Απαράδεκτος γιατρός με μαλακισμένο υφάκι και αντίστοιχη μούρη μπαίνει στην αίθουσα αναμονής και απαιτεί να μάθει ακριβώς τι πρόβλημα έχουμε. Συγνώμη που δεν θέλω να εξηγώ τα γυναικολογικά μου σε κοινό 15 άσχετων. Και όχι δεν μπορούσα να περιμένω να έρθω το πρωί. Ήθελα να έρθω να σε δω στην εφημερία σου ηλίθιε!

• Παραχώρησα τη θέση μου σε έγκυο που είχε διπλωθεί στα δύο από τον πόνο κι η προϊσταμένη εντυπωσιάστηκε... Αυτό μόνο εγώ το βρίσκω θλιβερό;

• Τα πρώτα ευχετήρια μηνύματα της χρονιάς ήρθαν από γκόμενους που ξέχεσα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τους τελευταίους 2 μήνες. Πράγμα το οποίο επιβεβαιώνει 1ον ότι τελικά οι άντρες που συγχρωτίζομαι είναι μεγάλοι μαλάκες και 2ον ότι το ρακούν όταν γίνεται σκύλα είναι αξιομνημόνευτο...

• Κέρδισα το φλουρί... Και φοράω και το γούρι που μου πήρα. Και ναι είμαι προληπτική. Ό,τι περνάει από το χέρι μου θα το κάνω...

Καλή χρονιά μωρά μου. ΥΓΕΙΑ και δευτερευόντως όλα τ' άλλα

Όλα δίδυμα τα 'χει η ζωή
γέλια, δάκρυα, βράδυ, πρωί.
Όλα δίδυμα, κόσμε ντουνιά
κέρδη, χάσιμο, μια πετονιά.

Σκέφτομαι και γράφω

Θέμα: Πώς περάσατε τα Χριστούγεννα.

Φέτος τα Χριστούγεννα τα πέρασα μπλρδμ. Με τον άκρως επιστημονικό αυτό όρο εννοώ ότι ήταν αυτό το «συμπαθητικά» που το λες και στάζει τ’ αχείλι σου βαρεμάρα.

Ρεβεγιόν κάναμε σε φιλικό σπίτι. Είδα την εξ’ Αγγλίας κολητή και δεν τη γνώρισα. Ξέρεις πώς είναι να ξέρεις κάποιον χρόνια και να τον κοιτάς στα μάτια ενώ τον ακούς και να σκέφτεσαι «I cast you out! Unclean spirit!»… Άσχημο είναι κοινό μου... Θα μου πεις το ίδιο σκέφτεται κι ο άλλος πιθανόν για σένα αλλά πρώτον εγώ για τα δικά μου Χριστούγεννα γράφω και δεύτερον σου είπα να μη μου πηγαίνεις κόντρα.

Έφυγα τρέχοντας από το ρεβεγιόν για να πάω να πιω σαν άνθρωπος. Οκ χαζό ξενύχτι. Τέλος. Ούτε άσχημα, ούτε καλά. Απλά χαζό ξενύχτι...

Ανήμερα ξύπνησα νωρίς. Για την ακρίβεια σούρθηκα για γουρουνόπουλο με 3 ώρες ύπνο. Ο αδερφός υπέφερε σ’όλο το τραπέζι γιατί δεν μπορεί να βλέπει σφαγμένα ή/και ψημένα γουρουνόπουλα. Τον έστειλαν να φέρει τη λαμαρίνα και μόλις την είδε άρχισε να κατεβάζει καντήλια χριστουγεννιάτικα. Τώρα το θέαμα ενός δίμετρου μουσάτου ντουλαποειδούς να φρικάρει με το ψητό ακροβατεί ανάμεσα στο γελοίο και το θλιβερό... Μάλλον του έχει μείνει το τραύμα από το Babe το γουρουνάκι...

Μετά το φαΐ είπα να κοιμηθώ σα ζώο αλλά κόλλησα στο φατσοβιβλίο... Το βράδυ μαζωχτήκαμε να παίξουμε επιτραπέζια εγώ και 2 ζευγάρια γεγονός που ήταν μεν διασκεδαστικό λόγω επιτραπέζιων αλλά εγώ θα πρότεινα να μη το επαναλάβετε το σπίτι.

Χτές ήταν μια τυπική Κυριακή γεμάτη Κυριακίλα.

Σήμερα ήρθα γραφείο κι απλά παρακαλάω να μην είναι και η πρωτοχρονιά μπλρδμ...

Τελικά το χειρότερο με τις γιορτές είναι ότι μπαίνεις σε μαλακισμένο τριπάκι που ΠΡΕΠΕΙ να περάσεις γαμάτα... Το ξέρω ότι κακώς μπήκα... Γι’αυτό το γράφω...

Ε ποτέ...

Attention please:

ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΩ ΚΕΦΙΑ

(κλείστε το στόμα αγαπητό κοινό με τον κολόκαιρο που έχει ακόμα κυκλοφορούν οι καλοκαιρινές υπέρβαρες μύγες – σταδγιάλα σα να κανω Χριστούγεννα στη Μελβούρνη νιώθω)

(επανέρχομαι στη δήλωση)

Τα καλοδιαθεσόνια του Raccoon έχουν κάνει τρελό limit up. Ορκίζομαι δεν έχω πάρει χάπια (ουτε καν τα muscoril για τη μέση). Δεν έχω κανένα απολύτως λόγο να νιώθω τόσο καλά.

Προ μισής ώρας κανόνισα το μεγάλο service του θρυλικού τουτού το οποίο λιγότερα από 500 σιγά να μη μου βγει + τη βλάβη του παραθύρου + 220 τα τέλη κυκλοφορίας.

Σε μία βδομάδα από τώρα τελειώνει η σύμβασή μου. Το μπλοκάκι που με τόσο κόπο θεώρησα προ μηνός ίσως να μη ξαναδεί μελάνι στις τιμημένες σελιδούλες του.

Ο Μ. περνάει serious κατάθλιψη και έχω φτάσει να παρακαλάω για να τον δω.

Η μόνη συζήτηση που γίνεται στο σπίτι (δεν εννοώ στο δικό μου – εκεί μόνο νιαρ απο το παιδί ακούω) είναι για την οικονομική κρίση, τα χάπια του πατέρα και το εφάπαξ (επίσης του πατέρα).

(διαβάζω και ξαναδιαβάζω το ποστ και πραγματικά απορώ που είμαι καλά)

(συνεχίζω)

Δεν έχω κανονίσει τίποτα απολύτως για Χριστούγεννα ούτε και με βλέπω να κανονίζω όπως τους κόβω όλους.

ΑΛΛΑ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΟΥΤΑΝΑ ΜΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΩ ΚΕΦΙΑ ΚΑΙ ΠΑΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΔΩΡΑ!!!

Αταξία 2

• Γαμάτο... Θα το κάνω μπλουζάκι να το φοράω όποτε βγαίνω με τη Ντίνα: “Your knight in shinning armor turned out to be a loser in aluminum foil”

• Γιατί άμα ο γκόμενος είναι ΘΕΟΣ (ήλιος καλοκαιρινός) εμένα δεν μ’ενδιαφέρει καθόλου; Μήπως επειδή προτιμώ χειμώνα;

• Η μαλακία που ανεβοκατεβάζει το παράθυρο του αυτοκινήτου ξέρει κανείς από το κοινό μου πως λέγεται; Και κυρίως πόσο κοστίζει να την αντικαταστήσεις;

• Γαμιέται η Σουηδία, τα Ικέα και τα σουηδικά κεφτεδάκια (σόρρυ γιατρέ μου nothing personal). Αφού δεν μου πάει ο πολιτισμός γιατί τα κάνω αυτά;
  

• Αμα καείς στο χυλό δεν φυσάς το γιαούρτι... Κυκλοφορείς με πολύ καυτό χυλό σε νεροπίστολο... Ζητείται χυλοπίστολο.
  

• Πάντως με μια βόλτα μακρινή ξεχνιέσαι... Να δες:

• ΠΡΟΣΘΗΚΗ: Αυτό το πράγμα που ένεκα Χριστούγενα και ο κακός μας Χρόνος σε θυμούνται όλες οι άδικες κατάρες/επίδοξοι/παρολίγον/αλλοκακοναμημασβρει γκόμενοι πρέπει να απαγορευτεί διά νόμου. Μωρό μου σε άντεξα το πολύ 2 κρεβάτια. Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι σε θέλω για γούρι την Πρωτοχρονιά;!

Πάρε κι ένα λάλά κοινό μου!