Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

Τι δεν είδε το raccoon...

Αν και το raccoon φημίζεται για την αγάπη του στον κινηματογράφο υπάρχουν κάποιες ταινίες “σταθμοί” που είτε δεν τις έχει δει, είτε δεν τις έχει δει ποτέ ολόκληρες (shame on you raccoon)!
Ξεκινάω (πάμε βουλίτσες):



Όσα παίρνει ο άνεμος: Δεν το έχω δει ποτέ ολόκληρο... Όποτε το πετυχαίνω είναι συνήθως η σκηνή που πέφτει το κοριτσάκι της από το άλογο... Παρεπιπτόντως η Σκάρλετ μου φαίνεται εντελώς υστερική και καλά κάνει ο Χριστιανός και την παρατάει... Δεν ξέρω τι του έχει κάνει στην υπόλοιπη ταινία αλλά φαίνεται ότι είναι εντελώς σπασ@@δω....



Η σιωπή των αμνών: Δεν βλέπω θρίλερ... Απλά δεν μπορώ. Και με έχει σημαδέψει ότι η μαμα raccoon μου είχε πει ότι στο σινεμά όταν πήγε και το είδε κάποιος είχε λιποθυμήσει μέσα... Οπότε συγνώμη αλλά δεν θα πάρω...



Ο Άγγλος Ασθενής: Ξεκίνησα να το βλέπω... Προσπάθησα.. Αλήθεια λέω... Είναι ότι πιο βαρετό έχω επιχειρήσει να δω (κι έχω δει τη Ρώσσικη Κιβωτό στο σινεμά οπότε δεν με λες και μη υπομονετικό άνθρωπα). Άμμος, άμμος, άμμος... Το έβλεπα στο σπίτι, σηκώθηκα έπλυνα πιάτα ξαναγύρισα και δεν είχα χάσει τίποτα...



Το Κεντρί: Ρε γμτ αυτό απλά δεν μου κάθεται ποτέ... Απλά... Θέλω να το δω και μαμιέται ο Δίας κάθε φορά... Σνιφ!!!



Ο Λόρενς της Αραβίας: Επίσης θέλω να το δω αλλά μονίμως πετυχαίνω τη σκηνή με το συμβούλιο τον Αράβων αρχηγών or something…



Τελευταίο τανγκό στο Παρίσι: Ένας γκόμενος σε απαράδεκτο ραντεβού σε τρυφερή ηλικία μου περιέγραψε μια σκηνή με βούτυρο όλο υπονοούμενα και με ξενέρωσε τελείως.... Αχ παιδικά τράυματα...



Τσάι στη Σαχάρα: Μόνο ακουστά. Δεν έχω δει ούτε σκηνή...



Ρέκβιεμ για ένα όνειρο: Ναι οκ... Μη το βαράτε το raccoon… Συγνώμη λέμε... Έλα ρε παιδιά... Περιμένω να είμαι σε κατάλληλη ψυχολογική κατάσταση και δεν είμαι ποτέ...



Μαθήματα πιάνου: Γι’αυτή ντρέπομαι πολύ που δεν την έχω δει γιατί αγαπώ το σάουντρακ... Και θέλω να τη δω κι ας ξέρω τι γίνεται στο τέλος... ΓΜΤ!!!




Είναι κι άλλες πολλές αλλά αυτές θεωρώ σοβαρές παραλείψεις βάσει των προτιμήσεών μου και της ιδιοσυγκρασίας μου...



Κλείνω με την κομματάρα που ενέπνευσε το ποστ:

Δεν υπάρχουν σχόλια: