Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου 2011

Ψυχακίου ανάλυσις...

Το ένιωσα όταν ξύπνησα... Με τριγύριζε σα το γατί...

Έβαλα τα ρούχα που είχα αποφασίσει από χθες. Το δαχτυλίδι με το Bakunin. Έβαλα φαΐ στο παιδί. Φόρεσα το μπουφάν κι έκανα βαθιά εισπνοή. Δερματίλα καινούρια. Το κινητό στην τσέπη, χτύπησα την άλλη να βεβαιωθώ ότι είναι εκεί τα τσιγάρα. Βγήκα.

2 γύρες η πάνω κλειδαριά. 2 η κάτω. Άλλες 2 γύρες η πάνω. Πάντα. Χαμογελάω. Κι αυτό πάντα. Ρίχνω τα κλειδιά στο τσαντάκι που είναι ραμμένο στην τσάντα. Βγαίνω απ’την πολυκατοικία. Σε 5 βήματα βγάζω το τσαντάκι και τσεκάρω αν έριξα μέσα τα κλειδιά. Χαμογελάω. Στη γωνία κοιτάω το είδωλό μου στην απέναντι τζαμαρία. Χαμογελάω. Περνάω απέναντι και παραγγέλνω καφέ ενώ ανάβω τσιγάρο. «’Ενα ή δύο θέλετε;» «Δύο ευχαριστώ». Πάντα. Κάθε μέρα σκέφτομαι ότι πρέπει να της πω να μου μιλάει στον ενικό. Κάθε μέρα σκέφτομαι να της πω ότι θέλω πάντα 2 ίδιους καφέδες. «Πόσα νεράκια να σας δώσω;» «1 ευχαριστώ».

Μπαίνω στο γραφείο και δίνω στο Γιάννη το νερό. Κάθομαι και περνάω τον κωδικό. Ο υπολογιστής ανοίγει. Βάζω τον κωδικό του μσν. Περιμένω. Πατάω τον explorer. Κολλάει το μσν και κλείνει μόνο του. Χαμογελάω. Ανοίγουν όλα. Πίνω μια τζούρα καφέ. Ανοίγω το προφίλ του. Καινούριο λαλα με αφιέρωση.

Για να ξεφορτωθείς μια εμμονή πρέπει να βρεις μια νέα. Πρέπει ρε γμτ να το κόψω... Είναι δυνατόν να έχω σκαλώσει έτσι;! Εγώ;! Μια χαρά φυσιολογικό άτομο;!

(υστερικά γέλια)




Προσθήκη: Την Έκτη απογευματινή το ψυχάκι πήρε δραστικά μέτρα...

3 σχόλια:

Γαμάει και Δέρνει είπε...

Ξες πόσο θα ήθελα να είχα έστω και μια εμμονή στη ζωή μου; Θα με γλύτωνε από πολλά.

Καλημέρα καλό μου!

stinky raccoon είπε...

Κοπελιά πρόσεχε τι εύχεσαι...
Καλημέρα

JoaN είπε...

apla ekplhktiko post ayto. den perigrafw allo.

ovenc